درس‌هایی از پینت‌بال برای کسب و کار

0
772
Businesswoman looking at team of businesspeople in miniature

درس‌هایی از پینت‌بال برای کسب و کار

پینت بال (Paint Ball)، یک بازی تیمی پرهیجان و استراتژیک است که برای انجام تمارین نظامی، بدون استفاده از فشنگ ایجاد شده است و کم‌کم جای خود را در بین ورزشکاران نیز باز کرده است. جالب این جا است که با این‌که این بازی در ایران زیاد شناخته شده و پر طرفدار نیست، ولی اعضای تیم ایران دارای رتبه سوم جهان و رتبه اول آسیا هستند.

  • اصول ثابت، اجرای متفاوت
    اگر بخواهم پینت بال را در چند کلمه به کسی یاد بدهم، باید این چنین بگویم: دو تیم با نفرات برابر که با حذف کردن نفرات تیم مقابل توسط گلوله‌های رنگی، سعی می‌کنند در میدان باقی بمانند و پیروز شوند. این اصل اولیه در بازی است؛ ولی برای تنوع بیشتر، روش‌ها و سناریو‌های مختلفی برای رسیدن به این هدف وجود دارد. در سازمان‌ها هم یک اصل اولیه حاکم است و روش‌های مختلف برای رسیدن به آن اصل و هدف. مثلا همه سازمان‌ها برای خودشان هدفی را تعریف می‌کنند و با استخدام نیروهای کار آزموده، سعی می‌کنند با برنامه‌ریزی‌های قوی، از رقبای دیگر پیشی بگیرند و سهم بیشتری از بازار را به دست بیاورند. ولی اگر ما دو سازمان در یک صنعت را که هدف مشابهی دارند، بررسی کنیم، احتمالا با روش‌ها و تاکتیک‌های مختلفی برای رسیدن به این هدف مواجه خواهیم شد. از یک نگاه دیگر، همه بازیکنان پینت بال، یک قاعده کلی دارند که باید آن را رعایت کنند، ولی این‌که چطور و با چه مهارتی آن را اجرا می‌کنند، مهم است. یک بار در جلسه‌ای، دوستانی که برای بازدید از صنایع مختلف به ژاپن رفته بودند، گزارش می‌دادند که در آن‌جا، همان چیزهایی که در کتاب‌های آموزشی ما نوشته شده است، رعایت و اجرا می‌شود. آن‌ها هیچ کار خاصی نمی‌کنند، مگر اجرای درست و اصولی قواعد کاری.
  • علاقه نداری، خُب بازی نکن!
    در بازی، برای این‌که تیم‌ها به حد نصاب برسند، بعضی از دوستان به خاطر معرفت و رودربایستی آمدند! همین کار باعث شد نه آن‌ها از بازی لذت کافی را ببرند و نه بگذارند به دیگران خوش بگذرد. خیلی وقت‌ها باید غر زدن‌ها و خسته شدن‌ها و بی‌مسئولیتی افرادی را تحمل می‌کردیم که دلشان با تیم نبود. در سازمان‌ها هم، آن‌هایی موفق هستند که دل در گرو کار سازمانی گذاشته باشند؛ آن‌هایی که نه برای لقمه‌ای نان، که برای لذت بردن از کار کردن، کار می‌کنند. این افراد همیشه راضی هستند، همواره پیشرفت می‌کنند و اصلی‌ترین سرمایه سازمان به حساب می‌آیند. از آن طرف، کسانی که دائم در حال گله گذاری و نق زدن هستند، همان‌هایی که از فشار کار می‌نالند و از زیر بار مسئولیت شانه خالی می‌کنند و همان‌هایی که انگیزه دیگران را هم به تدریج از بین می‌برند، هیچ‌گاه درک نمی‌کنند که چرا مانند همکاران پر تلاششان، پیشرفت نمی‌کنند!
  • یا به موقع بیا، یا اصلاً نیا!
    پینت بال یک بازی تیمی است. همه افراد تیم باید حاضر باشند تا بتوان بازی را شروع کرد. اگر کسی دیرتر به سر زمین بازی برسد، به ناچار همگان را معطل خود خواهد گذاشت … در سازمان هم کارها به صورت تیمی انجام می‌شود و چه بسا که اگر یکی از کارمندان حضور نداشته باشد، کل پروژه معطل بماند.پس بهتر است از همان اول، کسانی را برای بازی یا همکاری انتخاب کنیم که می‌توانیم روی بودنشان در تیم یا بدنه سازمان حساب باز کنیم. اگر کارمندی از فردا نخواهد بیاید، یا اگر بی‌خبر دچار تاخیر یا غیبت شود، هزینه‌اش را کل سازمان می‌پردازد.
  • بدون آموزش، هرگز!
    قبل از این‌که وارد زمین شوید، لازم است که مربیان و مسوولین، اصول اولیه بازی را آموزش دهند. حتی اگر یکی از افراد تیم برای بار اولش باشد که می‌خواهد بازی کند، همه افراد مجبورند در یک دوره آموزشی چند دقیقه‌ای شرکت کنند. این آموزش‌ها خیلی مهم هستند و رعایت نکردن هر مورد از آن‌ها، ممکن است به صدمه دیدن جدی افراد منجر شود. در کسب و کار نیز آموزش حرف اول را می‌زند. بدون این‌که کاری را بلد باشیم، نمی‌توانیم آن را شروع کنیم و به موفقیت برسیم. حتما باید از حضور مربی و مشاوری در کسب و کارمان کمک بگیریم که قواعد کار را بهتر از ما بداند و به ما یاد آوری کند. همین نکات آموزشی کوچک، می‌تواند مسیر سازمان ما را عوض کند و یک سازمان شکست خورده را به پیروزی برساند.
  • عالم بی‌عمل، زنبور بی‌عسل
    بعد از بازی اول که ما شکست سنگینی از تیم مقابل خوردیم، با حضور هر دو تیم به بررسی عوامل پیروزی و شکست پرداختیم و متوجه شدیم که تیم مقابل کاملا به حرف مربی خود عمل کرده بود و تیم ما فقط آن‌ها را شنیده بود و در آخر کار خودش را کرده بود! ما فکر می‌کردیم بلدیم در حالی که این‌طور نبود! شرکت‌ها، برای آموزش نیروهای خود هزینه‌های زیادی را صرف می‌کنند؛ ولی ممکن است به نتایج خوبی نرسند. باید بررسی کرد که مشکل از کجاست. نوع آموزش خوب و مناسب سازمان نبوده؟ محتوا به خوبی طراحی نشده یا این‌که پرسنل علاقه‌ای به ایجاد تغییر در رفتارشان ندارند؟تا وقتی که به مقوله آموزش، به طور جدی پرداخته نشود و به لزوم به کارگیری دانش جدید و ایجاد تغییر در سازمان آن طور که باید، پرداخته نشود، هیچ چیز عوض نمی‌شود. فراموش نکنید که اگر همان کاری را بکنید که قبلا می‌کردید، همان نتایجی را خواهید گرفت که قبلا می‌گرفتید.
  • هر کسی را بهر کاری ساختند

گاه پیش می‌آید که در تیم، افراد برای این‌که تیم‌شان باقی بماند، اعلام می‌کنند که حاضرند همه کاری بکنند. ولی این مخالف اصول تیم است. تیم یعنی هم افزایی برای رسیدن به موفقیت. هر کسی استعداد و توانایی خاص خودش را دارد و تیم جایی است که این توانایی‌ها در کنار هم قرار می‌گیرند تا همدیگر را تکمیل کنند و نیروی بزرگ ایجاد کنند. پینت بال هم که یک بازی تیمی است، از این قاعده مستثنی نیست. بعضی‌ها اصطلاحا تیز و فرز هستند. بعضی‌ها قدرت تحلیل بالایی دارند. بعضی‌ها بهتر می‌توانند رهبری تیم را به عهده بگیرند و … در بازی اول ما، یک نفر فقط مسئول شده بود که موقعیت افراد تیم مقابل را شناسایی کند و به دیگر اعضای تیم اعلام کند. این فرد بدون این‌که جنب و جوش زیادی داشته باشد یا گلوله‌هایش را هدر دهد، به شدت به تیم کمک کرد و باعث پیروزی‌های مداوم تیم می‌شد. در سازمان‌ها دیده می‌شود که افراد گاهی در جای درستی قرار نگرفته‌اند. مثلا کسی که مترجمی زبان انگلیسی خوانده است، مسئول آمار می‌شود! یا کسی که برون‌گرا یا اجتماعی نیست، در پست بازاریابی و فروش گذاشته می‌شود. در حالی که همان فرد مثلا اگر در بخش پشتیبانی قرار بگیرد، ممکن است عملکرد بهتر و موثرتری برای سازمان داشته باشد. ضمن این‌که خودش نیز از رضایت شغلی بالاتری برخوردار خواهد شد.

منبع: مجله خلاقیت

ثبت پاسخ

Please enter your comment!
Please enter your name here